Santiago ! !

Ben er ! ! Eergisteravond om half acht aangekomen.

Geen heel erg emotioneel moment, om eerlijk te zijn . . . . Heb iemand gevraagd een foto van me te maken voor de Kathedraal (lukt nu niet om hem te downloaden, helaas!), sms-jes gestuurd, er een biertje op gedronken en toen snel een kamer geregeld.

Het is gek: voor ik begon kon ik me niet voorstellen dat je 1600 km. kunt lopen en hoe dat zou zijn. Nu ik het heb ik gedaan blijft het nog steeds zo´n ´getal´ . . . . , maar ook een geweldige tocht!!! 

Gisteren heb ik niet veel gedaan, was toch ook wel moe . . . . (Dat heeft vast niets te maken met eergisteravond toen ik op de terugweg naar mijn kamer Josee, Eric en Philippe met een kan Sangria op een terras tegenkwam en met hen tot in de kleine uurtjes ben doorgegaan, toch??) Wat praktische dingen gedaan: VVV, mijn Compostella (het certificaat dat bewijst dat je gelopen hebt) gehaald (mijn latijnse naam is iets als 'Villelmam´!??), naar de pelgrimsmis in de Kathedraal, siesta gehouden (voor de eerste keer!!) en vooral toch ook veel medepelgrims tegengekomen. Ik ben vanaf half vijf onderweg geweest naar dit internetcafe om dit bericht te schrijven, maar ben er nooit gekomen . . . . Steeds weer leuke ontmoetingen en waardevolle gesprekken! ´s Avonds met 10 man gegeten en met een deel doorgegaan. Gisteren is hier namelijk het feest van St. Jaques begonnen. De naamdag is 25 juli, maar de feesten zijn gisteravond om 11 uur begonnen: overal muziek en tot 3 uur mensen op straat. 

Ook vandaag: zit op een terras te ontbijten . . . komt een fransman langs waarmee ik onderweg 1 keer heb gepraat. Loop hierheen: een amerikaan en een noorse. Met iedereen ook gelijk hele interessante gesprekken die ik erg waardevol vind. Ik laat het dus ook maar gewoon gaan . . . neem ook een koffie en neem de tijd. Voor veel mensen zijn de ´Camino´ en de aankomst hier hele indrukwekkende gebeurtenissen en gesprekken gaan daardoor ook vaak gelijk ergens over.

Guy (uit Quebec) zei het al eerder: in het ´gewone´leven heb je het bij de eerste ontmoeting vaak over werk, sociale status, hobby enzovoort, tijdens de Camino gaat het gelijk over andere dingen (waarom loop je en wat doet het met je etc.). En dat is hier in Santiago nog intenser, ik vind het erg waardevol!

Ik ga morgen door naar Cabo Finisterre (het ´eind van de wereld´), dat is nog zo´n 90 km /3 dagen lopen. In de middeleeuwen gingen de pelgrims daarheen om zich in de zee te wassen en hun kleren te verbranden als teken van het afsluiten van hun oude leven en de start van het nieuwe leven. Ook zochten ze daar hun schelp, waardoor ze als pilgrim te herkennen waren op de terugweg (dat deden ze ook lopend . . ). Een aantal mensen die ik onderweg ontmoet heb gaat ook en ik denk dat we samen ook zo iets zullen doen (ben hard aan het denken wat ik zou kunnen verbranden . . . . er moet nog iets overblijven om aan te trekken en zoveel heb ik niet meer bij me!) Ben benieuwd of dat een ander gevoel geeft . . . Blijf daar, denk ik, 1 of 2 dagen.  Vervolgens loop ik 1 dag langs de kust naar Muxia in het noorden, dat moet een mooie wandeling zijn. Dan is het genoeg: neem de bus terug naar Santiago.

Heb me bedacht dat de laatste dagen wandelen misschien wel de zwaarste waren . . . . niet vanwege het wandelen, maar vanwege de drukte. Je hoeft namelijk alleen de laatste 100 km. maar te lopen om de ´Compostella´ te krijgen.

Hoe dichter ik bij Santiago kwam, hoe drukker het werd, maar de laatste dagen was het verschrikkelijk!! Groepen mensen en schoolklassen die georganiseerd liepen (en dus zonder bepakking, want de bus vervoerde de bagage) en zeer luidruchtig waren. Voor hen was het duidelijk een heel ander soort reis. Daarnaast veel mensen die naar Santiago wilden, maar eigenlijk veel te weinig tijd hadden . . . En dat betekent voor de meesten veel blaren, pijn en afzien. Strompelend, dat is pas echt lijden!!! Allemaal niet meer of minder, maar duidelijk anders . . .

Gelukkig hadden ook die mensen allemaal het ritme van vroeg op en in het begin van de middag ophouden . . . Het was een verademing als de weg ´s middags weer rustig werd!!! De laatste dag heb ik 36 km. gelopen . . . Was van plan om 10 km. voor Santiago te overnachten, maar voelde me goed en had geen zin om ´s ochtends met die drukte aan te komen. En dus maar doorgelopen (het deed me trouwens wel wat toen ik de stadsgrens bereikte).

Die drukte van de laatste dagen is ook een reden om door te gaan naar Cabo Finisterre: er zijn maar weinig mensen die doorlopen en dat zijn over het algemeen de mensen die op dezelfde manier lopen als ik. (Er zijn mensen die dat de ´echte pelgrims´ noemen, maar ik heb daar nog eens over nagedacht . . . . : dat weet je niet, ieder doorgaat het proces op zijn eigen manier.  Ik heb mensen zien strompelen en denk dat hun prestatie uiteindelijk groter is dan de mijne!!!!) 

Het is weer een heel bericht geworden en er is nog zoveel dat ik niet geschreven heb!!!!

Maar het is even ´op´, weer geen mailtjes (sorry!). Wel bedankt voor jullie reacties op de site!!

Liefs en groeten,

Wilma