eerste etappe en geen blaren!
6 mei 2008
Nou, de eerste 23 km zitten erop.
Het viel allemaal heel erg mee . . . . De afstand, het gewicht van mijn rugzak, mijn schoenen, mijn conditie en het weer. Het heeft dus de hele nacht gegoten en het leek er even niet op dat het nog droog zou worden . . . Uiteindelijk was het om 10 uur toen ik vertrok nagenoeg droog, het bleef wel bewolkt. Maar dat was uiteindelijk wel erg lekker, want daardoor bleef de temperatuur weer acceptabel.
Gisteren in Arles was het heerlijk zonnig en warm, precies zoals Zuid-Frankrijk in de lente hoort te zijn!!! Ik heb die dag gebruikt om een beetje te wennen, de toerist uit te hangen en wat 'huishoudelijke zaken' te regelen: wat dingen vooruit gestuurd, een franse sim-kaart aangeschaft ( mijn franse nummer is: 0033635390321). En natuurlijk mijn eerste stempel gehaald.
Verder ook nog wat rondgevraagd naar de mogelijkheid mijn bagage vooruit te sturen . . .
Zondagavond heb ik namelijk in een goed restaurant heel gezellig zitten praten met een franse meneer die me absoluut verzekerde dat 23 km over asfalt met 10 kilo op mijn rug echt te zwaar was . . . Vrienden van hem hebben de tocht ook gelopen en die hadden hun bagage vooruit gestuurd. Hij heeft terplekke voor me naar ze gebeld en de gegevens van hotel en bagage transport opgevraagd. Erg aardig allemaal, maar transport bleek 35 euro te kosten en volgens een bord in de ST. Trophime kerk (het startpunt van de route) zou het maar 19 km zijn.
Dus besloten het maar te wagen en met goed resultaat ! ! !
Alleen de muggen . . . daar had ik niet op gerekend. Dit is de Camargue en daar is het uitgestrekt en moerassig, dus muggen. (en agressief!!!!!) Op een gegeven moment tijdens de route had ik er minstens 20 om en op me, tot in mijn neus en oren toe! Een kilometer of 5 voor St.Gilles zat ik lekker te eten (een stokbrood, droge worst en komkommer: wat wil een mens nog meer?). En daar kwam mijn eerste medepelgrim aangelopen . . . . (Hij heet ook heel toepasselijk Jacques.)
Hij kwam even naast me zitten, maar hield het niet uit: werd nog steeds lek gestoken.
Ik ben hem hier op het plein voor de kerk weer even tegengekomen.
Zijn verhaal is wel leuk: werd een paar jaar geleden tegen zijn zin met vervroegd pensioen gestuurd, was daar erg boos over en is toen van le Puy naar Santiago gelopen. Nu vind hij het pensioen het beste wat hem overkomen is en loopt deze route tot Spanje.
Ik zit nu in een klein belwinkeltje in St. Gilles met om me heen vooral veel arabisch en een heel behulpzame eigenaar. Want mijn frans is weliswaar heel goed voor een praatje en om de weg te vragen, in het frans internetten is wat anders. Daarbij hebben ze hier een heel ander toetsenbord: alle letters staan ineens op een andere plaats, maar ook leestekens enz.
Ineens ben ik blij dat het nooit gelukt is blind te typen111 (Oeps, zie je wel: het uitroepteken staat rechtsonder, zonder dat je de hoofdlettertoets hoeft in te drukken) !!! (Het kon wel eens niet zo'n lang bericht worden.)
Ik merk dat er over deze eerste dagen al zo veel te vertellen is:
- hoe het toch wel lastig was van Siepie en Panke weg te gaan en hoe blij ik ben dat Natasja me op de hoogte houd (en dat het goed gaat!)
- hoe lekker de bloesem in Arles rook
- hoe ik bijna mijn paspoort kwijt was
- hoe prachtig en rustig het in de romeinse ruines Alyscamps was en ik me eerder in italie of griekenland waande
- wat een bijzondere slaapplek ik nu heb (een zolderkamertje, de eigenaresse is eind van de middag opgenomen voor een hernia-operatie, ik heb gewoon haar huissleutel, ze heeft 4 schattige honden)
- dat St.Gilles iets met hondepoep heeft.
enz. enz.
Maar dat ga ik dus niet allemaal uitleggen . . . Het is tijd voor een leuk restaurant!
Groeten en liefs!
De eerste dag lopen en al bijna je paspoort kwijt?????? Dat moet je toch nog uitleggen.
Wat fijn dat het allemaal zo meevalt. Wel slordig dat de boekjes de route zoveel langer hadden aangegeven.
Geniet, geniet, geniet!
Groetjes en kusjes Angele
Zo te lezen ben je helemaal in je element en gaat het helemaal goed komen. Denk niet aan Nederland en maak er wat van!
Het nieuwe baasje is wel een beetje wennen. Ze heeft allemaal nieuwe spulletjes neergezet in de kast. Gelukkig heeft ze wel alle dozen die ze in de kamer had neergezet opgeruimd, we dachten al, wat maakt ze ons nou!
Als het nieuwe baasje 's ochtends beneden komt wachten we al met smart op het eten en ook 's avonds als ze uit haar werkt komt, staan we al te wachten; waar blijft ze toch? Nadat we ons buikje rond hebben gegeten gaan we genieten van de warme avonden buiten. Ik, Siepie, wil nog wel gezellig binnen komen liggen, maar ik Panke, vind het buiten toch wel erg lekker. En euh we krijgen die koolmeesjes maar niet te pakken.........
Baasje geniet van het wandelen en geen zorgen maken over ons, we hebben het tof!!
Oh ja je krijgt ook de groeten van ons nieuwe baasje.
Wat fijn dat het zo goed gaat en dat je weer wat nieuwe mensen leert kennen plus je frans weer kan oefenen. Ik zou zeggen geniet ervan...het thuisfront zal je wel rap vergeten. Hier ook prachtig weer...en alles prima.
Lieve groetjes ook van Leon
geniet ervan!
Goed om van je te horen! (Zo snel al! haha!)Ook lees ik dat Siepie en Panke gezelschap hebben. Dát is fijn om te horen, want ik maakte me een beetje zorgen om ze. (Al weet ik natuurlijk dat je die dingen goed regelt!) Ik hou het even kort want je hebt vast niet veel tijd om alles te lezen. Het is heel warm in Sneek! Het lijkt wel hoog zomer! Ik ga nu dus weer lekker de tuin in! Ik denk aan je en wens je een hele leuke bijzondere tijd vol mooie avonturen! Liefs Elena
Liefs van Maaike
Ben je alweer bekomen van al die muggesteken? Daar in de Camarque zullen ze vast wel goede middeltjes verkopen. Je hebt overigens nu wel verwachtingen gewekt over deze blog! Ik had eerlijk gezegd nog niets verwacht ;-)
Veel plezier en ik kijk uit naar jouw volgende posting.
Gr en lfs Henk :-)
We zijn weer thuis en hebben je mail gelezen, hardstikke goed dat je geen blaren hebt gelopen, de
muggen ia wat minder!
Wat een verhaal van dat dametje en de 4 honden!
Zo lezen heb je het naar je zin, geneit er van wij
duimen voor je.
Liefs Ma en Pa
gaat alles goed met je? Ga je me inhalen op de Camino? Heel herkenbaar dat toetsenbord gedoe. Had ik ook last van in Frankrijk. Gelukkig niet meer in Spanje. - wat hebben die fransen toch rare gewoontes soms - Dus als je snel doorloopt :-)