Toch de Camino Frances

Bijna 2 weken verder en gisteren aangekomen in Burgos. Val met mijn neus in de boter: gisteren zijn hier de fiesta´s begonnen. Het belangrijkste festival in Burgos ter ere van Saint Peter en Saint Paul. Duurt in totaal zo´n 2 weken en er is van alles te doen: muziek, optochten, stierengevechten en weet ik wat meer. Gisteravond is er een officiele opening geweest, om 10 uur een gratis concert voor de Cathedraal van een beroemde spaanse zanger (waarvan ik de naam even niet weet . . . Opgezocht: Jose Manuel Soto, bekend?). Ik kwam eerst nog bekenden op een terras tegen, maar ben er uiteindelijk om half 11 heen gegaan. Was erg goed. Daarna vuurwerk en nog een rockband. Die was goed, maar veel te hard en het was koud. Dus om 1 uur in bed en dat is heel wat!!!

Ik heb al geschreven dat de albergues ´s avonds om 10 uur dicht gaan (+´s ochtends om 8 uur weg) en dat komt me mijn neus uit!!! De particuliere-albergues hebben dat niet, dus ik probeer tegenwoordig in particuliere-albergues terecht te komen. Geeft wel weer aanleiding voor leuke verhalen . . . .

De 24-ste was ik in Santo Domingo de Calzado en er waren echt alleen maar albergues die om 10 uur dicht gingen. De hotels vond ik te duur (en bovendien kom je elkaar dan minder tegen, want iedereen is in de albergues). Afijn, voor de deur van de albergue stond een podium (want ook daar was een fiesta) en om kwart voor 10 wordt de disco opgebouwd . . . . Herberg om 10 uur dicht, alle volwassenen naar bed en buiten was het feest . . . . de muziek was binnen net zo hard als buiten. Ik zat met 2 andere mensen (die ik toen nog niet kende) nog buiten in de tuin (dat mocht gelukkig, soms mag zelfs dat niet). En we hadden alledrie heeeeeel veel zin om buiten te kijken. In een eerdere herberg had de hospitalier me verteld dat hij de deur niet echt dicht deed . . .  Jullie berijpen: dat ben ik even gaan onderzoeken . . . . Deze deur was wel op slot, maar met een slot waar geen sleutel voor nodig was . . . . Het koste even moeite, maar toen had ik het door. We zijn met z´n drie-en als een stel opstandige pubers naar buiten gegaan, hebben lekker wijntjes gedronken en meegedanst tot half een. Heerlijk!! (Tja . . . . als je als kind behandeld wordt ga je je vanzelf als kind gedragen!) Dat was overigens ook heel grappig: buiten was het vooral vol met kinderen, de jongste was een jaar of 5!! Het stelde verder niet zo heel veel voor, deed een beetje aan de kinderdisco van het Carnaval denken, ik heb zelfs polonaise gelopen!! Maar we hebben met z´n drie-en ongelofelijke lol gehad!! (Vooral ook als je het vertelt aan de mensen die wel binnen op bed lagen!)

Burgos is trouwens een prachtige stad en vandaag ben ik dus lekker hier gebleven. Niet eens zoveel bekeken (wel de Kathedraal, natuurlijk!), maar gewoon lekker genoten van de zon, de sfeer en terrassen. Morgen ga ik verder en zoals je in de titel kan zien ga ik toch verder met de Camino Frances (de traditionele route). Het is inderdaad druk en de paden en natuur zijn veel minder mooi dan in Frankrijk, maar het is ook erg leuk om zoveel verschillende mensen met zoveel verschillende nationaliteiten tegen te komen en met sommigen een hechte band op te bouwen. Bovendien merk ik dat ik gewoon benieuwd ben naar al die plaatsen waar ik over gelezen heb.

Ik heb de laatste weken niet zoveel gelopen als daarvoor, meestal 20 tot 24 km. Na Puenta de la Reina werd het weer eindelijk beter, maar daardoor overdag soms ook wel  erg heet. ik heb inmiddels dagen gehad van 32 graden en geen stukje schaduw langs de route . . . . Ik merk dat dat echt wennen is en veel vermoeiender. Bovendien heb ik de avonden wat opgetrokken met een aantal mensen die 2 weken geleden in de Pyreneeen begonnen zijn en (nog) niet zo ver lopen. Ik ben vorige week veel samen geweest met June (een zuid-koreaanse) en zij is ´s ochtends nog langzamer dan ik, met het gevolg dat ik ook later vertrok en toch niet verder doorliep.

Ik werd daar wel onrustig van en nam me elke dag voor toch een dorp verder te lopen. Vier dagen geleden was ik keurig op tijd (half 4, dus ik kon nog makkelijk 8 km. verder) . . . . Is er aan de rand van het dorp een nieuwe particulier herberg met zwembad en kom ik 2 nederlandse vrouwen tegen voor wie het de laatste dag was . . . Tja . . .

Toen heb ik ook gelijk eens even opgezocht hoever ik eigenlijk nog moet . . . In kilometers weet ik het niet precies (ben in ieder geval over 2/3-de), maar als ik de gewone etappes doe is het nog ongeveer 22 dagen. Tijd zat, dus! Voel ik me weer rustiger bij, wil kennelijk inmiddels wel echt aankomen!!

De komende 200 km. (van Burgos naar Leon) zijn de beruchtste van de Camino: de Meseta. Ontzetten eentonig, heet, en nergens schaduw. Volgens de verhalen moet je ook dagen van 30 km. maken omdat er tussendoor geen herbergen zijn, maar volgens een folder van de provincie en mijn reisgids valt het heel erg mee. Ik ga het allemaal wel weer zien . . . Heb al een aardig systeem uitgevogeld met mijn sjaal over mijn schouders en petje op om niet te verbranden, zonder dat het te heet wordt (daar laat ik even geen foto van maken . . ). En mijn rugzak nog eens doorgenomen en een aantal zaken die hier niet meer nodig zijn naar Santiago gestuurd . . . Mijn rugzak wordt steeds leger en lichter, het is niet te geloven wat een verschil 1 kilo maakt! Bovendien wordt het hier wel warmer, maar is het nog steeds niet stabiel, de laatste paar dagen zag het er ´s ochtends steeds naar regen uit en was het echt koud (16 graden)! Gisteren heb ik het eerste uur met mijn poncho aan gelopen. Gelukkig eindeigde het in de middag steeds weer met een stralende zon!

Nou . . . . het is een beetje op. Heb nog veel meer te vertellen, maar nu even niet . . . .

Groetjes en liefs aan iedereen en sorry  . . . persoonlijk op alle reacties reageren lukt niet, maar ik lees ze met veel plezier!!!

Wilma