. . . . toch weer anders (natuurlijk)

13 september 2010 - Mwanza, Tanzania

Tja . . . . Inmiddels is dit mijn vierde dag in Tunza Lodge (Mwanza).

Eerlijk gezegd een geweldige plek om bij te komen en weer eens een sociaal leven te hebben!!

Vooral dat laatste was ik wel aan toe: eerlijk gezegd mis ik jullie!! Daarnaast ben ik toch de hele tijd alleen op reis en veel aanspraak is er niet. De toeristen zitten niet op de plekken waar ik ben en de tanzanianen spreken vaak nauwelijks engels, terwijl mijn Swahili nog niet 'om naar huis te schrijven' is.

Mwanza ligt aan het Victoriameer, dat is het op 1 na grootste zoet watermeer in de wereld. Ik kwam hier vorige week donderdag met de bus aan en had over Tunza lodge gelezen in de Lonely Planet . . . Natuurlijk namen ze de telefoon niet aan, dus ik kon niet nagaan of er plek was . . . De lodge ligt 8 km uit de stad . . . Heb toch de gok maar gewaagd en een taxi genomen. Er was nog plek.

De lodge is een oude boomgaard, prachtig groen en meteen eigen strandje: heerlijk! Donderdag was er niet zoveel te beleven . . . . Vrijdag ben ik wat boodschappen gaan doen en toen ik terug kwam was het afgeladen!! Een soort Maarseveense plassen, maar dan anders.Het was een feestdag i.v.m. het eind van de Rammadan. Ik heb mijn ogen uitgekeken! Het opvallendst is wel dan de vrouwen hier eigenlijk allemaal gekleed zwemmen, de een heeft wat meer bedekkende kleding dan de ander, maar niemand draagt alleen een badpak. Tegelijkertijd is vooral de mode voor de jongens hetzelfde als bij ons . . . . het kruis hoort minstens halverwege je knieen! En . . . allemaal een mobiele telefoon, die intensief wordt grbuikt . . . . Verder is er voor de meisjes en vrouwen een enorme variatie aan 'zondagse kleren', van heel traditioneel afrikaans of arabisch, via jaren 60/70 tot heel trendy. Verder is het grootste verschil dat hier niemand ligt te zonnen . . . . het schoonheidsideaal hier is zo'n licht mogelijke huid te hebben, dus iedereen blijft het leifst UIT de zon. Ik heb me prima vermaakt met alleen maar kijken!

Zaterdag begon die drukte toch ook al weer wat vervelend te worden . . . . Die morgen kwam ik bij het ontbijt Tim tegen, een duitse knul die in Mwanza vrijwilligerswerk gedaan heeft en nu terug is voor vakantie en om oude vrienden op te zoeken. . . Hij kent ook de eigenaar (Jan Paulus, een zuid-Afrikaan) goed . . . Van het een kwam het ander en gisteren ben ik zo'n beetje deel geworden van de gemeenschap hier . . . . Dit is de favoriete weekendplek voor een heel gemengd gezelschap van europeanen, indiers, zuid-afrikanen en tanzanianen. Gisteren ben ik mee geweest vissen op het meer, wat drinken in een bekend hotel en daarna hebben we in Tunza lodge zitten eten, drinken en kletsen . . . Heel gezellig en precies wat ik nodig had!! Het grappige is dat Jan is opgegroeid in het Kruger Nationaal Park en ondanks het feit dat ik er maar 2 keer ben geweest hebben we dus gemeenschappelijke bekenden! It's a small world!!!

Ik was van plan om vandaag wat boodschappen te doen en morgen de bustocht naar de Serengeti te gaan doen. Maar ja . . . . , toen bleek er voor vandaag een vis- en kampeertrip georganiseerd te worden. Jan Paulus vroeg of ik mee ging . . . . Zo'n kans krijg je zelden, dus ik ga woensdag naar de Serengeti. Mij hoor je niet klagen!!!

Hopelijk lezen jullie dit weer met net zoveel plezier (en niet te veel jaloezie) als ik jullie reacties!!

Liefs,

Wilma

2 Reacties

  1. ma en pa wormgoor:
    14 september 2010
    Wilma,
    Het is steeds weer leuk om jou verhalen te lezen en mee te genieten voor ons is het allemaal onbekend dus dubbel leuk om te lezen.We horen t.z.t. wel hoe de vis en kampeertrip is geweest. Wij zijn niet jaloers wij vinden het leuk voor jou. Geniet ervan zolang het kan. Hier wordt het al een beetje herfst, de bomen gaan al verkleuren en het wordt s''avonds al om half 9 donker. Wij vroegen ons af wat er in
    Tanzania gegeten wordt?Rijst, pasta of misschien wel gierst.Wij horen het graag van jou, we moeten nog wel even geduld hebben want we kunnen in Enschede niet mailen. Zeg geniet van elke dag die je gegeven wordt en wij denken aan jou.
    Liefs en een dikke zoen van Ma en Pa
  2. Corien:
    18 september 2010
    Ha Wilma,
    Wat een leuke verhalen weer. Het is een groot avontuur allemaal en het past helemaal bij jou. En dat je af en toe ons mist, kan ik me ook helemaal voorstellen. Alleen had ik wel meer van je Swahili's verwacht. Dat valt me wel tegen. Ik ben bezig om voor 9 oktober een restaurant te reserveren in Den Haag dus het gaat snel. Voor je het weet zit je weer in dit kouwe kikkerlandje. Dus geniet nog even daar.
    Liefs Corien