In Spanje

Zo . . . . Frankrijk en de Pyreneeen (met dank aan Alex dit keer de -bijna, die puntjes weet ik niet te vinden- juiste nederlandse schrijfwijze) voorbij en ook alweer een dag in Spanje gelopen.

Het is al met al enorm meegevallen en goed verlopen, alhoewel er (natuurlijk) wel weer een verhaal aan vast zit . . . Dat vertel ik vandaag, ik heb ook nog een heleboel foto's . . . die komen later.

Afijn, de laatste dagen in Frankrijk had ik in de Gites steeds gezelschap. Dominique (frans), in Sarrance zelfs een nederlander (Willem, op de fiets) en Alfred (duits). Ik loop eigenlijk altijd alleen en dus ook eergisteren de Col op. Het bleek dat eigenlijk al het stijgen in 1 dag plaatsvond . . . van minder dan 400 meter hoog naar 1644 meter in 18,4 km. lopen. Op de Col kon je overnachten en ook in Canfranc Estacion, een (wintersport-) plaats 7,7 km. verder. Dominique en Alfred waren van plan in Canfranc te overnachten, ik nam me voor wel te zien hoe het liep.

Ik ben eigenlijk heel rustig en pas om 11 uur vertrokken, het weer was redelijk en de laatste dagen was het zo dat het vocht in de ochtend uit de bergen verdampte, waarna je 's middags het beste uitzicht had. Ik gokte er dus op dat dat nu weer zo zou zijn (bovendien had ik mijn kleren gewassen en die waren nog niet droog, dus die moest ik binnen aan mijn lijf laten drogen, brrrrrr.)

Een groot deel van de route was langs de Route National door de Pyreneeen en men had me beloofd dat er erg veel vrachtwagens waren en dus behoorlijk gevaarlijk . . . . Dat was dus ook waarom ik er wat tegenop zag, maar het viel enorm mee! Er waren wel vrachtwagens en de weg was soms erg smal (en geen stoep, gewoon op de weg lopen), maar regelmatig was er ook geen auto te bekennen en het uitzicht op de besneeuwde toppen was geweldig. Het steeg ook niet snel, meer een continue 'vals plat'. Op een gegeven moment van de weg af, de bossen in: ook mooi en rustig, hier steeg het wel wat meer. Steeds dichter in de buurt van de top: minder bomen, heel andere begroeing, prachtig! Helaas begon het toen ook te regenen! De Col zelf vond ik een beetje tegenvallen, kwam natuurlijk ook door het miezerige weer en het feit dat de bergen schuil gingen in de wolken . . . maar eigenlijk zag het er gewoon uit als een verlaten grenspost. Er was ook bijna niets open, alleen de herberg aan de spaanse kant. Ik had heel relaxed gelopen en veel rondgekeken, waardoor ik daar pas om half 5 was . . . . eerst maar een biertje en eens informeren naar de weersverwachtingen . . . . : regen!!! Dus daar overnachten in de hoop dat de bergen de volgende morgen wel te zien waren was geen goed idee. Ik besloot dus door te lopen, dat was nog wel 2 uur redelijk heftig dalen en ik zou dus niet voor kwart voor 7 daar zijn, maar goed.

Ik ben nog maar net onderweg . . . . een enorme regenbui!!! Ik heb letterlijk hardop gezegd: ok, ok, ik begrijp het . . . . dit wordt geen leuk tochtje! MAAR . . . na een tijdje werd het weer droog en begon de zon zelfs te schijnen!! Ik werd op slag weer helemaal blij. Toen ging mijn telefoon . . . Dominique die me vertelde dat hij in Canfranc Estacion en een dorp verder geen slaapplaats had gevonden en nu in Villanua was . . . . 10 km. verder. Half pension was 27 euro en het diner was tot 9 uur. Oeps . . . . dat werd dus in totaal een etappe van 34 km. en ik had nog iets meer dan 2 uur om 13 km. te lopen . . . . Ik heb gevlogen!!!!! Het daalde vrij snel en op zich kan ik goed dalen, dus dat hielp. Maar een groot deel van het pad was stenen met scherpe randen. Achteraf ongeveer een kwartier voor Villanua was het op en kon ik alleen nog maar strompelen . . . Ik had zoiets van: ok, snel gaat niet meer, knop op nul en dan maar strompelen, je gaat er komen. Om 12 voor 9 had ik het dorp in zicht, maar was benieuwd of ik nog kon eten . . . . Komt Dominique me tegemoet: geef me je rugzak, we moeten opschieten, anders krijgen we geen eten meer, je bent er bijna!!!!! Die rugzak heb ik (natuurlijk, ik heb ook mijn trots!) niet afgegeven, maar ik kreeg ineens weer even vleugels en we hebben razendsnel de laatste meters gelopen. Ongelofelijk wat je dan kunt!! Eenmaal in de herberg wilde ik alleen mijn schoenen maar uit . . . . en was wel behoorlijk stijf. We hebben nog kunnen eten, daarna douchen en slapen!!! De volgende dag weer helemaal fit, geen spierpijn, niets!!! Ongelofelijk, maar dat is ook waarom ik in Frankrijk de afstanden heb opgebouwd . . . zodat ik door zou kunnen als het vinden van een slaapplaats niet lukte . . . . dat me dat nu uitgerekend op de oversteek van de Pyreneeen moet overkomen . . . .

Het mooiste komt nog . . . . Tijdens het diner bleek al dat Dominique geen slaapplaats BINNEN ZIJN BUDGET had kunnen vinden (zijn budget is 25 euro per dag, ik ben wat flexibeler) . . . . . O ja, en hij was tijdens de siesta in Canfranc, dus de VVV was nog niet open. Normaal gesproken helpen zij je een slaapplaats te vinden. Ik had dus waarschijnlijk wel kunnen overnachten, alhoewel het er allemaal inderdaad heel dicht uitzag toen ik er doorheen liep.

Gisteren zat ik onderweg te lunchen en toen kwam Alfred eraan . . . . die had heel goedkoop en goed in Canfranc geslapen . . . .  Ok . . . , het is zoals het is!

Gisteren ben ik dus hier naar Jaca gelopen, 15 km. , heel relaxed. Heb de hele stad afgelopen op zoek naar een wasserette die er niet is . . . wat rondgekeken en mijn foto's op de USB-stick gezet. Ik wilde vandaag dit nog schrijven en het Cyber-cafe ging pas om 11 uur open, dus ik heb wat boodschappen gedaan en ben 4 anderen tegen gekomen die ik voor het laatst in Auch gezien heb. Erg leuk en verrassend!! Even bijgekletst: zij zouden eigenlijk gisteren over de Col gaan, maar het weer was zo slecht en er hing mist rond de bergen, ze hebben uiteindelijk de bus naar Canfranc Estacion genomen. Zelfs vanuit de bus hebben ze niets kunnen zien . . . Daardoor hebben ze een dag ingehaald. En mijn beslissing om boven niet te slapen was dus in ieder geval wel goed!!

Nu ben ik mijn spaans aan het oefenen en een beetje aan het bekijken hoe het hier werkt . . . . Wel weer leuk! Mijn spaans valt me helemaal niet tegen: ik versta heel veel en krijg eigenlijk alles wat ik wil hebben, heb gisteren zelfs een praatje gemaakt in een cafe. Al wel een paar opvallende dingen. In de cafe's gooien mensen alles op de grond, van de servetjes tot verpakkingen van sigaretten etc. Heel wonderlijk. Verder zag ik gister op het nieuws dat er iemand op straat vermoord was . . . . De vrachtwagenchauffeurs blokkeren de wegen in de grote steden uit protest tegen de hoge brandstofprijzen en eergisteren is in het heetst van de strijd iemand vermoord. Een wat ander temperament . . . . , wat kortere lontjes!

Nou, dat was weer heel wat! Ik heb nog veel meer, maar dat komt nog wel met de foto's! Enne . . . eind goed, al goed: vandaag is het stralend zonnig en eindelijk, voor het allereerst sinds het begin van deze reis zomers warm! Ik heb gelijk nieuwe zonnebrand gekocht.

Groeten,

Wilma